Кирилл Мозгов (mka) wrote,
Кирилл Мозгов
mka

Dziecko-wyznawca

Połowę miejscowości Gdowa, oraz 17 wiosek zostało spalonych przez komunistów… W czasie święta Bożego Narodzenia szukano w pomieszczeniach ikon, oraz odbierano chleb. Znów zabili wielu kapłanów i byłych starych wojskowych. Tych, którzy pozostawali wiernymi parafianami swym ojcom , – zamęczyli, zabili. Pewnego dziewięcio-letniego chłopczyka, syna zabitego chłopa, wyciągnęli w czasie mrozów gołego na śnieg i żądali aby ten wyrzekł się Boga. Chłopczyk drżąc ze strachu i zimna mówił: „Tatko wierzył w Boga i ja wierzę. Tatkę zamęczyli i mnie zamęczcie, a od Bozi nie odejdę… Wypuście mnie, – krzyczał chłopiec, – matka czeka na mnie – ja jedynak u niej. Ona z głodu umrze, jeśli mnie zabraknie”.




- „Powiedz, że nie wierzysz”. – krzyczeli komuniści i bili go po gołych plecach i po głowie tak, że krew pojawiła się na śniegu. – „Gdzie twój Bóg? – krzyczeli komuniści, – jeśli matka i ty głodujecie?!” Lecz chłopczyk trzymając skrzyżowane rączki, patrzył na niebo i nieprzerwanie mówił: „Boże mój, pomóż mi! Tatko nie poddał się i ja się nie poddam”. Jeden z komunistów machnął ręką i poszedł, a drugi strzelił, lecz chłopczykowi nic się nie stało… i on [drugi komunista –Tłum.PP] odszedł, lecz powrócił i gdy podchodził do chłopca, ten zalewając się łzami wstał na kolana i wyciągając rączki do nieba, głośno krzyczał: „Boże wybaw mnie od nich albo weź mnie do Siebie!” I nagle rozległ się wystrzał i komunista upadł martwy. Tenże pierwszy komunista, wstrząśnięty głęboką wiarą dziecka, sam przejrzał w duszy i nie dopuszczając do dalszych tortur dziecka, – zabił swego przyjaciela.

Płacząc wziął na ręce zakrwawione dziecko i ukrywszy je pod futrem zaniósł do matki. Pomógł on jej ogrzać dziecko, przemyć rany, po czym upadłszy na kolana przed pustym kątem gdzie wisiały ikony, które odebrali komuniści długo płomiennie się modlił i kajał. I zaczął pomagać biednej kobiecie karmić syna jak i ją samą, lecz gdy słuchy o tym zajściu doszły do innych złoczyńców, przyszło się im uciekać z wioski.
_______________

Wzięto z «Царскій Вѣстникъ», 1 lutego 1931 roku, (Nr. 129); oraz «Русскій Сигоръ» изд. Архіерейскаго Сѵнода РПЦЗ, Nr. 2 (24-27)/ 2011 r., str. 108.

Dzieci w radzieckich łagrach lata 30-te XX wieku



Tags: polska, история, репрессии
Subscribe
promo mka march 17, 2017 10:18 9
Buy for 20 tokens
Сто лет назад Россия лишилась царя. Сначала отрекся Николай II, а так как сына ему было жалко, и интересы семьи оставались для него превыше всего, то отрекся сразу и за наследника, переложив без предупреждения корону на брата. Младший брат последовал примеру старшего... Хаос нарастал, люди жили…
  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 0 comments